De afgelopen maanden stond mijn wereld een beetje ‘stil’. Ik droeg geen horloge, at wanneer ik honger had en sliep wanneer ik moe was. Soms wist ik zelfs niet eens meer welke dag het was! Kortom: ik heb maximaal van mijn zwangerschapsverlof genoten. Het is dé kans om even helemaal los te komen van het dagelijkse (gehaaste) leven en alles vanaf de zijlijn te bekijken.

Ik kwam tot een aantal belangrijke conclusies:

  • Hé, de wereld draait gewoon door!
  • Waar maak ik me normaal altijd druk om? Zolang mijn kind en mijn peuter gegeten hebben, (enigszins) schoon zijn en plezier hebben, had ik een super fijne dag.
  • Social Media zijn leuk, maar zorgen ook voor een hoop onrust. Perfecte levens, perfecte lijven, perfecte bedrijven… ach die zullen ook wel blijven bestaan als ik daar geen aandacht aan geef.

De conclusies staan in schril contrast met mijn omgeving. Daar is iedereen aan het rennen, hollen, vliegen. Op alle fronten moeten er (liefst zes) ballen in de lucht gehouden worden. Veel leeftijdsgenoten hebben last van FOMO: Fear of Missing Out. Oftewel: de angst om iets te missen. Dat ene leuke feestje, een festival, eten bij die hippe bar, dansen bij dat ene tentje, sporten in die bekende club, aanwezig zijn bij dat grote congres. Bang om iets te missen, bang om een achterstand op te lopen. Ten opzichte van vrienden of ten opzichte van collega’s.

Door mijn verlof ontdekte ik de lol van JOMO: Joy Of Missing Out. Want soms gaat het gezegde van je oma na 100 jaar nog steeds op: ‘Wat niet weet, wat niet deert’. Soms is het heerlijk om niet alles mee te krijgen. Om te missen dat iemand een nieuw horloge heeft gekocht, voor de zesde keer op vakantie is of zijn/haar frustraties uit op Facebook/Instagram. Je krijgt dan namelijk ruimte en kans om je te focussen op dingen die echt belangrijk zijn. En wat blijkt? Uiteindelijk mis je helemaal niet zoveel. Je hebt alleen extra genoten van de zaken waar je wél de tijd voor nam.

Zo is dat in mijn ogen met ondernemen ook. Focus je op wat je leuk vindt, specialiseer je, richt je op de doelgroep waar jij energie van krijgt en op opdrachten waar jij écht van geniet. Laat de rest varen en gun deze opdrachten aan mensen die juist op andere vlakken gespecialiseerd zijn. Met dit idee in gedachten ga ik weer aan de slag. En richt ik me op mijn specialisatie en doelgroep:

Informatieve communicatie(vraagstukken) voor de zorgsector.

 

-->